۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۰
اردیبهشت ۲۵, ۱۴۰۰

واریکوسل

اردیبهشت ۲۵, ۱۴۰۰ ۰ دیدگاه

واریکوسل چیست؟

واریکوسل ، بزرگ شدن سیاهرگ ها در پوسته بیضه می باشد که تقریباً شبیه به رگ های واریسی است که در پاها نمایان می شوند. این عارضه حدوداً در یک مرد از هر شش مرد اتفاق می افتد ولی بر خلاف واریس در پا، در مردان جوان تر در محدوده سنی بین ۱۵ تا ۲۵ سال عمومیت دارد. ( بهترین اورولوژیست زاهدان )

واریکوسل هم مثل واریس در پا، معمولاً البته نه همیشه، بدون درد بوده و می تواند با مشکلات ناباروری به دلیل تولید اسپرم کم و کاهش کیفیت اسپرم، ارتباط داشته باشد. اگرچه تقریباً ۱۵ درصد از مردان، دارای واریکوسل هستند ولی در میان مردانی که برای ناباروری مورد ارزیابی قرار گرفته اند، حداقل ۴۰ درصد آنها حداقل در یکی از بیضه ها، دارای واریکوسل می باشند. زمانی که واریکوسل منشاء مشکل ناباروری باشد، این مشکل با انجام عمل جراحی، قابل درمان است.

علل واریکوسل
تصور می شود که واریکوسل در اثر دریچه های معیوب در سیاهرگ های داخل کیسه بیضه درست بالای بیضه به وجود می آید. در حالت نرمال، این دریچه ها، جریان خون به بیضه ها و از بیضه ها را تنظیم می کنند. وقتی این جریان، شکل نرمال نداشته باشد، خون انباشته می شود و باعث گشاد شدن سیاهرگ می شود. این عموماً در دوران بلوغ یعنی زمانی که بیضه ها درحال رشد سریع بوده و به خون بیشتری نیاز دارند اتفاق می افتد. در حدوداً ۸۵ درصد موارد، این اتفاق در بیضه چپ رخ می دهد. گردش خون ضعیف که در اثر واریکوسل ایجاد شده است، باعث افزایش دمای خون شده و دمای بیضه را نیز بالا می برد و در نتیجه می تواند به عنوان مانعی برای تولید اسپرم عمل کرده و به اسپرم تولید شده آسیب زده یا آن را تخریب نماید.

نشانه های واریکوسـل
از آنجایی که یک واریکوسل به ندرت دارای نشانه می باشد اکثر مردان از داشتن واریکوسل بی اطلاع هستند مگر اینکه این امر باعث بروز مشکلاتی از قبیل ناباروری شده یا در طول یک آزمایش فیزیکی عادی، تشخیص داده شود.

نشانه های واریکوسل ، احساس درد خفیف یا سنگینی در بیضه می باشد که در طول روز بخصوص در هوای گرم یا فعالیت شدید فیزیکی بدتر می شود. سرخرگ های گشاد شده در کیسه بیضه، اغلب قابل حس و رویت می باشند و بیضه در سمت واریکوسل ، کوچکتر است.

فاکتور خطر واریکوسل
ظاهراً هیچ فاکتور خطر قابل توجهی برای پیشرفت واریکوسل وجود ندارد.

زندگی با واریکوسل
ناباروری، مشکل رایج در واریکوسل می باشد. در صورتی که شما یا همسرتان دچار مشکل باروری هستید با پزشک خود در خصوص مراجعه به یک متخصص مشورت کنید.

جراحی تنها در صورتی مورد نیاز است که واریکوسل باعث ایجاد درد یا بروز مشکلاتی در باروری شما شده باشد. درباره مناسب ترن درمان با پزشک خود مشورت کنید.

اگر قصد دارید برای بچه دار شدن واریکوسل تان را درمان کنید چه مدت طول می کشد تا کیفیت منی شما بهبود یابد؟

تجزیه و تحلیل منی اغلب سه تا چهار ماه بعد از انجام جراحی انجام می پذیرد. کیفیت منی اغلب در مدت شش ماه بهبود می یابد ولی در برخی موارد ممکن است تا یک سال نیز طول بکشد.

آیا مشاهده برآمدگی بر روی کیسه بیضه نگران کننده است؟
ناهنجاری ها در لوله تناسلی مردان می تواند به صورت یک توده در بیضه نمایان شود. توده ها چیز نگران کننده ای نیستند و ممکن است تاثیر اندکی بر روی سلامت شما داشته باشند. ولی گاهی اوقات این توده ها می توانند نشانه ای از یک بیماری تهدید کننده زندگی باشند. اغلب یافتن علت این توده، کاری عقلانی به نظر می رسد . یک نوع از این توده ها می تواند عامل سرطان بیضه باشد. این امری نگران کننده بوده و باید برای اقدام سریع به پزشک تان مراجعه کنید. در صورت مشاهده هر گونه برآمدگی یا ناهمواری در بیضه خود، به پزشک مراجعه کنید.

جراحی واریکوسل
سه نوع گزینه جراحی موجود می باشد:

واریکوسلکتومی : عمل جراحی باز که تحت بیهوشی موضعی یا بیهوشی عمومی انجام می پذیرد. جراح از طریق کشاله ران یا در موارد نادرتر از طریق شکم یا قسمت بالایی ران به منطقه مورد نظر دست پیدا می کند. با استفاده از فراصوت و میکروسکوپ های جراحی، پزشک می تواند به سیاهرگ های معیوب برای تغییر دادن مسیر جریان خون به سیاهرگ های سالم تر، نزدیک شود. درد بعد از جراحی جزئی می باشد و فرد می تواند بعد از مدت زمان کوتاهی به فعالیت های نرمال خود بازگردد.
جراحی لاپاروسکوپی: در این روش، جراح بریدگی های کوچکی را در شکم ایجاد کرده و ابزار جراحی ریزی را در میان این منطقه باز شده عبور می دهد .
این جراحی ها نسبتاً بی خطر هستند ولی در هر جراحی خطراتی وجود دارد.

این خطرات عبارتند از:
آسیب دیدگی سرخرگ
آتروفی بیشتر بیضه
عفونت
کبودی، ورم یا تشکیل برخی سیالات در منطقه
احساس درد در ناحیه شکم
گاهی اوقات سیاهرگ هایی که خون در آن ها جریان دارد بعد از عمل جراحی گشاد می شوند. در این شرایط درمان بیشتر مورد نیاز می باشد.

تشخیص واریکوسل
واریکوسل را می توان با انجام یک آزمایش فیزیکی عادی در زمانی که فرد در حالت ایستاده قرار دارد قابل حس کردن می باشند، تشخیص داد. واریکوسل هایی که کوچک تر هستند، اغلب با انجام آزمایشات بیشتر از قبیل اولتراسونوگرافی داپلر (فراصوت طراحی شده برای تشخیص صدای جریان برگشتی خون در دریچه) و گرمانگاری (تکنولوژی مادون قرمز برای تشخیص توده های گرمایی ایجاد شده ی خون جمع شده)، شناسایی می شوند.

درمان واریکوسل
درمان، عمدتاً تنها درصورت وجود ناباروری یا زمانی که واریکوسل ها باعث ایجاد درد و ناراحتی مداوم (حتی بعد از بکار گیری دستاورد های غیر جراحی مثل داروهای ضد التهابی و پوشیدن لباس زیر های تنگ یا بیضه بند) یا آتروفی شدید بیضه شود، الزامی می باشد.

درمان واریکوسل با جراحی معمولاً شامل بستن سیاهرگ آسیب دیده به منظور هدایت مجدد جریان خون به سمت سیاهرگ های نرمال می باشد. این جراحی می تواند به صورت باز یا لاپاروسکوپی و به صورت سرپایی انجام گیرد.

جراحی که در آن از میکروسکوپ استفاده می شود، امکان تشخیص دقیق ساختارهای دارای وضعیت وخیم مثل سرخرگ های بیضه ای که باید در طول جراحی حفظ شوند را فراهم می آورد. درد بعد از انجام جراحی، خفیف بوده و اغلب بیمار می تواند ظرف دو روز، فعالیت های نرمال خود را از سر بگیرد. تقریباً نیمی از مردانی که برای اصلاح ناباروری این جراحی را انجام داده اند، قادرند در سال اول، صاحب فرزند شوند.